De kracht van een glimlach

Twee weken geleden zette ik mijn voeten op de Nederlandse bodem. Een geweldig onthaal met vrienden, familie, prachtig spandoek en vrolijk springende vader en al. Het voelt echter al tijden geleden. De mentaliteit van de altijd enorm drukke Nederlanders ben ik in de afgelopen maanden niet kwijtgeraakt. Van huizenjacht tot wiskunde zomercursus; mijn computerbureaublad staat alweer vol met gele plaknotities.

Het heeft daarom ook even geduurd, maar hierbij (voorlopig) de laatste update van mijn reisblog. Voordat ik jullie mijn VS-avonturen deel, maak ik even gelegenheid van dit moment om jullie te bedanken. Jullie, in dit geval een verzamelwoord voor: webloglezers, familie, vrienden, kennissen, onbekenden, reisgenoten. Meerdere momenten hebben jullie mij een glimlach bezorgd door de leuke comments, mailtjes, skypedates, smsjes en MSN-gesprekken. Jullie vertrouwen en enthousiasme gaf me kracht en zijn een grote aanvulling op mijn reis. Heel erg bedankt daarvoor!

Tussen de sterren

“Ik ben in LA! Het is wel weer wennen hoor.” Zo begint mijn dagboek op 12 juni. En dat is het zeker! Van een koud Nieuw Zeeland met geweldig vriendelijke en warme mensen, naar het warme Los Angeles met – naar mijn idee – koele Amerikanen. Van extreem chagrijnige caissières tot overdreven vriendelijke kledingwinkelverkopers. Ik weet niet goed wat ik ervan moet denken. Na een middag Hollywood (lees: Walk of Fame, Hollywood Museum, Hollywood Sign) met Yvonne (Schots, ontmoet in NZ) was ik blij terug te zijn in het hostel.

Het wordt zo vaak gezegd: “Het is maar een film!”. Toch verbaas ik mij over de grootte van de filmdecors van Universal Studios*. Een paar voorgevels van een huis en je hebt een complete straat uit een film. Van ‘Mysteria Lane’ (Desperate Housewifes) tot de auto uit de film ‘Back to the future’, ik heb het allemaal even bewonderd!

Maar waar ik mij nog het meest over verbaas, is de geniale airconditioning die door het hele openlucht (!) pretpark is geplaatst. Overal waar je kijkt staan wel ventilatoren die kleine druppeltjes ijskoud water in de lucht verspreiden. Heerlijk!

O.a. een dagje Santa Monica Beach en een aardbeving verder (waar ik gelukkig niets van heb meegekregen), is het alweer tijd om de stad van jonge acteurs met grote dromen om te ruilen voor het bruisende Manhattan.

*(Bekende studio waar al jaren films en series worden opgenomen. Toegankelijk voor bezoekers in combinatie met pretpark attracties.)

The Big Apple

Hoezo rijden er om 11 uur ’s avonds geen shuttlebussen meer van JFK naar Manhatten? Hoezo, meneer de taxichauffeur, wilt u mijn hosteladres weten om de prijs te berekenen, terwijl u beweert een standaardtarief te hebben? Hoezo, andere meneer de taxichauffeur, is uw taxi 20 dollar goedkoper dan uw collega, maar nog steeds dubbel zo duur als de befaamde ‘yellow cap’? Hmmm… Ik ben in New York: opletten geblazen!

Een nieuwe morgen, een nieuwe dag. Ik stap mijn hostel in 87th Street uit en wandel in één keer naar het metrostation op 86th Street. En als ik dacht de straatmarkering in New York al gemakkelijk was… die metro is helemaal geweldig! Een kind kan de was doen! De dagen in New York cross ik dus ook van hot naar her, met als eerste stop: Times Square. Dit bekende “plein” op Broadway is beroemd om de reusachtige reclamebillboards in combinatie met de massa’s toeristen. Ik struin wat rond en neem goed de tijd om alles op me in te laten werken. Na een bezoekje aan M&M World besluit ik in de rij te gaan staan bij de ‘TKTS Booth’. Dit architectionisch verkooppunt (zie foto’s) gooit elke dag de laatste tickets van Broadway shows in de verkoop. Het kostte mij 1,5 uur wachten, maar kreeg dan ook 50% korting op een musical van die avond. Tijdens het wachten raakte ik al gauw aan de praat met een mevrouw uit San Jose (Californië) en voor ik het wist, was ik een erg leuk gesprek en een kaartje voor de musical ‘Mary Poppins’ verder.

De dagen erna hang ik ook weer echt de tourist uit. Na een bezoekje aan het Empire State Building en een boottocht naar het Vrijheidsbeeld, ben ik die enorme wachtrijen met touristen helemaal zat. Op het beroemde Guggenheimmuseum na besluit ik de touristische attracties te laten zijn voor wat ze zijn. Ik laat me opnemen in de flow van New Yorkers. Ik ontspan in Central Park, shop op 5th Avenue en 34th Street, probeer te fietsen op het “fietspad” richting de Brooklyn Bridge, eet hotdogs en Skittles en dineer in ‘Serendipity 3’. Dit laatste is toch wel heel speciaal voor mij. Het is niet alleen een uniek restaurantje, maar de betekenis van de naam maakt het zo bijzonder. Lees maar:

‘ser•en•dip•i•ty (n) the art of making happy discoveries, or finding the unexpectedly pleasant by change or sagacity’

Bron: Serendipity 3. http://www.serendipity3.com/main.htm Geraadpleegd op 8 juli 2010.

In andere woorden: serendipiteit is een mooi woord voor iets onverwachts, maar waardevols tegenkomen, terwijl je op zoek bent naar iets anders. Een begrip waar ik al jaren geboeid door ben. (In de romantische comedie ‘Serindipity’ wordt het restaurant ‘Serendipity 3’ gebruikt als filmlocatie.)

Zweten geblazen

Vol enthousiasme kan ik zo A4tjes vol typen over mijn ervaringen in the Big Apple. Hoewel ik er niet perse hoef te wonen, voelde ik mij wel erg op mijn gemak in deze enorme metropool. Dat kan ik niet echt zeggen van Washington D.C.. Hoewel het aanvoelt als een gemoedelijke stad, heeft het niet veel meer te bieden dan monumenten, overheidsgebouwen, musea met strenge veiligheidscontroles en Amerikaanse touristen. Begrijp me niet verkeerd. Het is best grappig om even het Witte Huis en het Capitool te zien. Maar met 37 graden en een brandende zon, is mijn interesse in de Amerikaanse cultuur ver te zoeken. Desalniettemin was het best een leuke laatste stop.

Terugblik

Zo check je op Schiphol je bagage in en zo kom je na 3,5 maand de aankomsthal weer uitgelopen. De maanden zijn voorbij gevlogen en zo ook alle avonturen. De vragen hoe ik terug kijk op deze geweldige reis en wat ik van de verschillende landen vind, worden mij regelmatig gesteld. Daarom een laatste kernachtige terugblik:

Hong Kong: Een grote, drukke, veilige stad vol tegenstellingen. Gaaaaaaaf!

Australië: Het land van het snorkelen, strand, een groene woestijn en duizenden skippy’s. Laid back!

Nieuw Zeeland: Het sportieve land dat je betovert door haar veelzijdige en adembenemend mooie natuur in combinatie met de geweldige gastvrijheid. Sweet as!

Verenigde Staten: Een commercieel land waar heel veel te beleven valt, maar met een cultuur die mijn hart nog niet heeft gestolen.

Tijdens een wereldreis ontkom je er niet aan om veel levenslessen op te doen. Een van de mooiste dingen die ik echt heb ervaren, wil ik ter afsluiting graag met jullie delen:

Waar je ook bent. Wie er ook voor je staat. De kracht van een glimlach is zo sterk; het opent alle deuren.

Wonderen van de natuur

Achter mij is het drukke centrum, maar ik merk er niets van. Ik ga volledig op in het spel van de golven. Keer op keer breekt er een nieuwe golf met een klap op het grijze kiezelstrand. De lucht is helderblauw en de zon schijnt volop. Met een trui aan is het precies warm genoeg.
Ik heb geen idee hoe lang ik hier al zit. Het maakt me ook niet uit, want sinds tijden kom ik weer tot rust. De kalmte van het strand van Napier is heerlijk. Het drukke reisschema en de vele indrukken deden me de das om. Meer dan een week heb ik me behoorlijk ziek gevoeld.
Zolangzamerhand heb ik zoveel gezien en gedaan, dat het ook wel weer goed voelt om straks naar huis te gaan. Ik heb nog een gave terugweg in de planning staan via L.A., New York en Washington D.C. Maar voor het zover is, eerst even een terugblik op de laatste weken in Nieuw Zeeland.

Catlins Coaster
Mijn hoofd bonst en ik ben verschrikkelijk misselijk. Ik kijk in de spiegel en zie lijkbleek. Het is kwart over 7 's ochtends en besluit toch de voor mij geboekte intercity bus naar Gore te pakken. Eenmaal aangekomen in Gore zie ik het busje van de Catlins Coaster al staan. De tourguide en chauffeur Brian begroet me vriendelijk. Als ik de lege bus in stap, blijkt al gauw dat ik de enige passagier voor de tour ben die dag. Een beetje ongemakkelijk ga ik zitten en begint tour langs de zuidkust van het Zuidereiland met als eindpunt Dunedin. Met een enorme wind en ca. 3 graden Celsius doen we verschillende wandelingen, bezoeken we het zuidelijkste puntje van Nieuw Zeeland en spot ik een zeeleeuw en geelogende pinguins. De prachtige natuur pakt me helemaal in en ondanks het weer en mijn hoofdpijn ben ik helemaal enthousiast.

Regen, regen en ohja... regen
Ik ben als Nederlander wat regen gewend. Wat ik echter nooit heb beseft, is dat ons regenwaterafvoersysteem (mooi Scrabble woord!) echt prima geregeld is. NZ kan hier nog wat van leren...
Ik zit in de bus van Dunedin naar Lake Tekapo en het enige wat ik zie is water. Wat weides hadden moeten zijn, lijken wel grote meren. De riviertjes zijn grote kolkende massa's geworden. En het ‘leukste' van allemaal: de wegen en bruggen zijn overstroomd. Erg ver komen we dus ook niet. Na nog geen 2 uur rijden draait chauffeur Greg de bus om en gaan we terug naar Dunedin. Chagrijnig vul ik mijn dag met films kijken. Ik besef dat er veel water om me heen is, maar het prachtige water van het meer ‘Lake Tekapo' niet zal zien. De volgende dag zijn de wegen weer open, maar moeten we gelijk door naar Christchurch. Al dagen ben ik ziek en dat in combinatie met het weer, werkt niet mee voor mijn mood. Voor het eerst ben ik het reizen goed zat.

Kaikoura
De zon schijnt, een nieuwe dag en dus een nieuw begin! Helaas is de wind nog niet gaan liggen en geeft de ‘Whale Watch Kaikoura' een sterke zeeziekheidswaarschuwing af. Ik neem maar een reistablet en stap de boot op. Nog geen tien minuten later ben ik het varen goed zat! Gelukkig spot een crewmember al gauw een walvis. We verleggen onze koers en als de boot snelheid mindert, sprint ik naar buiten. Met mijn camera paraat, spot ik het enorme beest. Ik zoom in en voor ik het weet, duikt de grote ‘Spermwhale' de diepte in. Met de geweldig grote staart zwaait hij nog even en verwijnt dan onder het wateroppervlak. En dan te bedenken dat ik nog maar 10% van het gevaarte heb gezien...
(Naast nog een ‘Spermwhale' heb ik ook het geluk gehad een ‘Bluewhale'- incl. staart! - te bewonderen. Dit is het grootste levende wezen ooit ter wereld en erg uniek om te spotten.)

Ladies time!
Na Kaikoura neem ik de bus en ferry terug naar het Noordereiland. Nog steeds voel ik me niet helemaal fit en besluit mezelf eens in de watten te leggen. Ik boek een kamer met minder bedden en slaap goed uit. Ik ga shoppen, bezoek de film ‘Sex and the city 2' samen met nog twee vrouwelijke reisgenoten, ik eet popcorn, jellybeans en M&M's en drink cocktails tijdens de ‘Ladies night' in de bar naast het hostel.

Stoom en rotte eieren
Een warme witte stoom krioelt om me heen. Ik houd mijn adem is, maar het duurt te lang. Ik snak naar lucht en neem een hap stoom. De geur is verschrikkelijk en meteen heb ik spijt. Ik loop snel door en voel de naar rotte eieren ruikende hitte overgaan in een frissere koele lucht. Ik kan weer ademen en bewonder de prachtige vulcanische geisers. Van bubbelende modder tot fluoriserend groen water. Het ‘Wai-o-Tapu thermal wonderland' is zeker in alle geuren en kleuren een wonderlijk natuurgebied.

Na een overnachting is het strandvakantie stadje Mount Manganui ben ik nu weer in Auckland. Samen met Natalia (Duits) vul ik mijn laatste dagen in NZ met o.a. winkelen en de 3D film Avatar. Ik reorganiseer mijn tas, print alle benodigde tickets en bereid me voor op een gave terugreis naar Nederland.

L.A., New York, Washington D.C. en Nederland... here I come!

Een dagboek vol herinneringen

Met nog minder dan een maand tegoed en al een dagboek vol met herinneringen, probeer ik te bedenken hoe ik de afgelopen twee weken zo kort mogelijk kan beschrijven. En geloof me, dat is een behoorlijke opgave! Want hoe relaxt het reizen ook is. Ik maak zoveel dingen mee, dat ik echt in het NU leef en al bijna vergeet wat ik gisteren heb gedaan. Daarom hieronder maar een selectie uit mijn dagboek...

Tatapouri

Nog moe van een gezellige wijnproeverij (Longbush winery) loop ik om half 7 ‘s ochtends richting het strand van Tatapouri. Dit rustige iniminiedorpje ligt net onder Gisborne, de stad die als eerste de zon ziet opkomen. Langzaam zie ik de wolken van grijs naar paars naar oranje veranderen. Opeens komt er een klein geel bolletje boven de horizon uitschieten. Binnen enkele minuten ben ik tientallen prachtige foto's rijker en is de dag officieel begonnen.

‘s Middags loop ik hetzelfde strand af, het water in. Met een visserspak aan en een stok in mijn hand, ben ik klaar voor het stingray voeren. Binnen enkele minuten zijn de eerste exemplaren gearriveerd. Ik aarzel, maar uiteindelijk pak ik toch een stuk vis en steek mijn hand in het ondiepe water. De crew van het hostel lokt het meer dan 100 kg wegende beest naar me toe en voordat ik weet voel ik een glibberige stofzuiger het stuk vis uit mijn hand eten. Brrrrrrrrr!

Stinkende hotpools en uitpuilende ogen

Stel je voor: Je loopt door het Vondelpark in Amsterdam en overal waar je kijkt komt stoom uit het water. De vijvers bubbelen en worden omringd door hekken. Als je inademt, is het enige wat je ruikt eieren. Klinkt nogal gek he? In Rotorua is dit toch echt de werkelijkheid!

Naast de thermoactiviteit in Rotorua, staat de stad bekend om de levendige Maori cultuur. ‘s Avonds ga ik op tour naar een dorp waar ik kennis maak met de eet-, dans-, zing- en leefgewoonten van de eerste bewoners van Nieuw Zeeland. Een indrukwekkende avond met veel gekke-bekken-getrek (zie foto's) en heerlijk eten.

Korte opsomming

Na Rotorua heb ik de volgende plaatsen bezocht:

• Waitomo caves (Een 1,5 uur durende wandeling in de Ruakori grot waarbij ik glowworms heb bewonderd.)
• Taupo (Lake Taupo is het grootste meer van NZ.)
• Ruapehu vulkaan
• Wellington (Mooie grote stad gebouwd op een berg, met interessante musea en een enorme botanische tuin.)

Kidnapping in het zuiden

Vanuit Wellington reis ik met een leuke groep door naar het zuidereiland. De eerste stop is Nelson. Meteen is het verschil tussen de twee eilanden duidelijk te zien. Het zuidereiland heeft veel meer hoge gebergtes, terwijl het noordereiland vooral grasheuvels heeft.

Een bruin en een wit babygeitje wandelen gezellig samen op het bergpad. Wanneer ze de enorme quads horen aankomen slaat de paniek toe en beginnen ze te rennen voor hun leven. Het bruine geitje weet te ontsnappen, maar het witte geitje raakt steeds meer in paniek. Op dat moment haalt de tourguide Greg het geitje in, springt van de quad af en grijpt het beestje. Snel stopt Greg het beestje onder zijn jas en neemt ‘m mee naar huis.

Van noord naar zuid

Vanuit Nelson reis ik via Greymouth en Franz Josef naar Queenstown in het zuiden van het zuidereiland. Zo warm als het in Greymouth was (ca. 17 graden), zo koud is het in Queenstown (ca. 9 graden).

Onderweg naar Greymouth maken we een stop bij een zeehondenkolonie bij Cape Foulwind en bij de grappige Pancake Rocks (zie foto's). In Greymouth ga ik op visite in een bierbrouwerij van het bekende NZse merk Monteiths.

De tijd vliegt

De tijd vliegt niet alleen figuurlijk, maar ook letterlijk. Zowel in Franz Josef als in Queenstown bewonder ik het landschap namelijk vanuit de lucht.

Samen met Becky en Ellen (V.S.) vlieg ik in Franz Josef per helicopter langs de hoogste berg in NZ: Mount Cook. Na een 20 minuten in de helikopter stoppen we midden op een gletsjer. Met mijn vingers voel ik de prachtige witte sneeuw. De besneeuwde bergen en gletsjers zijn zo adembenemend mooi, dat ik het amper kan beschrijven. Hopelijk spreken mijn foto's voor zich...

'Ready? 3, 2, 1, step, step, run...!' Met een hanglider boven mijn hoofd en de tandemmaster Niall naast mij, ren ik de berg ‘Remarkeble's' af. Binnen enkele seconden vliegen we als een vogel over Queenstown heen. Ondanks de mist zijn de uitzichten prachtig. Na ongeveer 8 minuten komt het leukste gedeelte. Niall verplaatst ons gewicht en we duiken als een speer richting de grond. Na een paar leuke bochten raken de wielen met 50 km/u het gras. Glijdend komt de hangglider tot stilstand. Een korte maar zeer gave vogelvlucht!

Op dit moment ben in nog steeds in Queenstown. Morgen ga ik op dagtrip naar een fjord (Milford Sound). To be continued...

P.s.

Bedankt voor jullie leuke berichtjes telkens. Het is elke keer weer ontzettend gaaf om te zien dat jullie via internet met me meereizen!

- Filmaanrader: ‘Boy' (een Nieuw Zeelandse film, net in de bios)

- Hockey pockey ijs is het meest verkochtte ijs in NZ. En ik snap heel goed waarom! ;)

- Bijna elke dag gaat mijn wekker tussen 6 en 7 uur ‘s ochtends. En ik dacht dat ik op vakantie was... ;)

Avonturen in een nieuw land in zee

Nieuw Zeeland. Letterlijk en figuurlijk een nieuw land in zee voor mij. Dit betekent een nieuwe cultuur, nieuwe landschappen, nieuwe uitdagingen. Kortom: een nieuw avontuur!


Bibberen in Auckland

Na het tropische Cairns is Auckland toch evenbibberen geblazen. De eerste dagen inNieuw Zeeland (NZ) staan daarom in het teken van warme kleding shoppen. Daarnaast besluit ik met de 'Magic bus' te reizen.Middels dezehop-on-hop-off busorganisatie zalik de komende weken NZ gaan verkennen. Het is heerlijk ontspannend reizen. Ik kijk uit het raam en zie hoe de kleuren en lijnen van de landschappen in elkaar overgaan. Ondertussen lekker wegdromen bij muziek of luisteren naar interessante feiten van de buschauffeur aka tourguide. Regelmatig maken we een stop voormooie lookouts of activiteiten. En ook word ik telkens afgezet en opgepikt bij een hostel naar keuze. Toch stukken comfortabeler dan de NS lijkt mij.

Flipper

Met de zon in mijn gezicht en m'n camera paraat loop ik het strand van Paihia op. Dit schattige vakantiedorpje in de 'Bay of islands' (hoge noorden van het Noordereiland) is mijn eerste bestemming. Op het moment dat ik een foto wil maken van de baai, schrik ik me rot. Een groot gevaarte springt uit het water. Ik knipper met mijn ogen en zie dat er een groep dolfijnen op nog geen 50m van het strand zwemt. Het lijkt een mooi voorproefje op de geplande trip waarbij ik met wilde dolfijnen ga zwemmen.

Met mijn buik op het voordek en m'n hoofd boven het water, zie ik de wilde dolfijnen vrolijk met de boot meezwemmen. Er zitten slechts centimeterstussen mij en deze grote dieren. Af en toe komen ze boven om lucht te happen - en water regelrecht in mijn gezicht te blazen. Danku! Helaas zwemt er ook een jonge dolfijn in deze pot. Deze party-pooper zorgt ervoor dat ik niet het water in mag. Hopelijk krijg ik ergens anders in NZ nog eens de kans om met dezeindrukwekkende dieren te zwemmen.


Waar de Pacifische Oceaanen de Tasmaanse zee elkaar ontmoeten

Vanuit Paihia ga ik op dagtrip naar Cape Reinga, het noorderlijkste puntje van NZ. De eerste stop is bij de trots van NZ: de enorme Kauri bomen. Daarna cruisen we met de bus over het strand (Ninety Mile Beach) richting het spannendste gedeelte van de dag. Eenmaal aangekomen trek ik mijn schoenen uit, rol mijn broek op en pak een surfboard. Met een bonzend hart van de klim gemixt met zenuwen sta ik bovenop een enorme zandduin. Met mijn buik op het surfboard en mijn tenen in het zand glijd ik naar beneden. Met ca. 30 km/u zie ik de modderpoel onderaan de duin steeds dichterbij komen. 'Don't let go! Don't let go!' is het enige wat er in mijn hoofd omgaat. Dankzij mijn snelheid schiet ik over de modderpoel en kom net voorde bosjesrustig tot stilstand. Wat een kick!

Hierna vervolgen we onze reis naar Cape Reinga. Vanuit hier kun je zien hoe de Pacifische Oceaan en de Tasmaanse zee in elkaar overvloeien. Samen met mijn reisgenoot Catherine (UK) plant ik hier een 'NZ Lily - Rengarenga'. Een bijzonder en mooi moment. Deze plant helpt namelijk niet alleen de prachtige natuur van NZ te behouden. Het is ook een nagedachtenis aan mam, ter ere van haar verjaardag op 14 mei. De plant krijgt een grote bloem en staat bovenop een heuvel met uitzicht op het binnenland en op de zee...


Coromandel

Eenmaal terug in Auckland vervolg ik mijn trip naar Coromandel. Samenmet een hele leuke groep medereizigers maak ik de volgende stops:
- Hot Water Beach (...waar we overigens geen warm water vonden)
- Cathedral Cove (Een wandeling met adembenemend mooie uitzichten op rotsformaties.)
- Uitzicht op de 'Sleeping Giant' (Rotsformatie dat eruit ziet alseen slapende reus. Zie de foto's.)


Op dit moment zit ik in Rotorua. Een stad met gekke geuren engeisers middenin de stad. Vanuit hier heb ik een bijzondere trip gemaakt naar Gisborne en Tatapouri. Om deze blog nog enigzins leesbaar te houden, bewaar ik deze ervaringen voor de volgende keer...

P.s.
- In mijn vorige blog schreef ik dat ik amper bruinben geworden in Australie. Wil je lachen? Komtie: De dag erna smeerde ik mij verkeerd in met als resultaat: een gevlekte bruine rug met vingerafdrukken. Aaaaaargh!!!
- Wist je dat Nieuw Zeelanders kiwi's genoemd worden? En dat hun nationale icoon, een vogel, ook zo wordt genoemd? En dat je in de supermarkt eenENORME zak vol kiwi's kan kopen voor slechts $1,99 (= ca. 1 euro.)
- 'Wat de boer niet kent, dat vret ie niet!' Nou, dat geldt niet voor mij.

Ik heb namelijk voor het eerst mosselen gegeten! En die mosselen hier zijn echt joekels! Een beetje vreemd, maar wel lekker

Het regent, het regent, de strandjes worden nat

Op dit moment zit ik in het tropische Cairns. Nog drie dagen en ik verlaat Australie.

Om mijzelf te verwennen en een beetje tot rust te komen van de enorm volgeplande afgelopen paar weken, heb ik een eenpersoons kamer gehuurd. Morgen nog een dag snorkelen en dan op naar Nieuw Zeeland. Maar voor nu eerst mijn hoogte- (en diepte-)punten van de afgelopen tijd...

Hap, slik, weg

Als een hostel zou kunnen praten, zou mijn hostel in Noosa continu 'laid back' zeggen. Doodvermoeid van het continue reizen plof ik daarom neer in een hangmat en geef toe aan de relaxte sfeer. De volgende dag zal immers meer adrenaline met zich meebrengen...
Tergend langzaam en zeer onberekenbaar komt een enorm gevaarte de arena binnen zwemmen. Twee in kaki geklede verzorgers lokken de enorme krokodil met gestamp in het water. Nog voor ik het door heb, versnelt de krokodil zich en springt op het gras. Hongerig gritst het enorme beest de kip uit de hand van de verzorger. Wat een tanden, wat een bek! Hoewel ik me de show nog iets spectaculairder had voorgesteld, is het toch wel gaaf om te zien. Dit tafereel is de hoofdattractie van de Australian Zoo (Steve Irwin Zoo). Samen met nog 3 meiden van het hostel in Noosa slenter ik de rest van de dag tussen koala's, kangaroo's en reptielen. Owja, en tussen enorme regenbuien. De sunshinecoast doet haar naam niet echt eer aan...

Een privezwembad tussen de dingo's

Na meerdere uren vol met veiligheidsinstructies, stap ik enigzins gespannen de 4W4 auto in. De selfdrive tour op Fraser Island kan beginnen! Mijn groep bestaat uit 6 auto's a 8 personen. Fraser Island is het grootste zandeiland ter wereld. Net Ameland, maar dan groter en met een mooiere, en gevaarlijkere, zee. (lees: haaien, stingers, kwallen en een enorme stroming)
Na een dag gehobbel door binnenlandse weggetjes en gecruise op de langgerekte stranden, is het mijn beurt. Vol adrenaline stap ik aan de rechter kant achter het stuur, zet 'm in z'n 1 en geef voorzichtig gas. Met de zee aan m'n linker kant en de duinen rechts rijd ik mijn groepsgenoten naar de eerste campingplats. Ik zet de auto in 4Wdrive en met gemakt trekt het ons door het fijne zand de duinen in. Wat een kick!
De tweede dag staat in Lake McKenzie op het programma. Het paradijselijke meer was ondanks de regen echt een plaatje. 's Avonds regent het uiteraard weer (zucht!) en de helft van de groep slaapt in de auto. In mijn eentje lig ik op het enige droge stukje in de tent. Links van me heb ik een privezwembad en rechts lig ik met m'n hoofd bij de tentopening. Als ik wakker schrik van iemand die mijn tent in probeert te komen, hoor ik gesnuffel. Meteen ben ik klaarwakker en besef dat dit geen groepsgenoot was, maar een dingo. (Dingo's zijn wilde honden.)

Opmerkelijk:
- Alleen naar de WC (lees: een bush bush) is niet vertrouwd. Minstens 1 groepsgenoot moet met een zaklamp de dingo's op afstand houden.
- We rijden in de auto, ik kijk omhoog en schrik me rot. Er komt een vliegtuigje wel heel laag op ons afvliegen. Al snel wordt duidelijk dat hij de landing heeft ingezet. Mijn groepsgenoot brengt enigzins twijfelachtig de auto tot stilstand. Het vliegtuigje vliegt heel laag over ons heen en landt net achter ons. Niet iets voor jou pap?

1170

Vrijwel meteen na het Fraser Island avontuur reis ik door naar Agnes Waters, of te wel Town of 1770. Zo uniek als het klinkt, zo is het ook. Ik huur een mountainbike en fiets richting zee. Hoe kapot ik ook ben van de afgelopen dagen, het fietsen is heerlijk! In de zon berg op en berg af langs de kustlijn en een ijsje aan het water. Wat een simpel maar intens geluk.

Wonderen van de natuur

Een diepe hap lucht en daar ga ik... Ik flapper met mijn benen en voel de druk op mijn oren groter worden. Het lijkt alsof ik in een compleet andere wereld terecht ben gekomen. Mijn oog valt op een adembenemend mooi stuk appelgroen koraal. Als ik ernaar toe zwem, merk ik dat de zon achter de wolken tevoorschijn is gekomen. Met stralen wordt het rif verlicht. Honderden vissen in de mooiste kleuren schieten om me heen. Van nagelgrootte, tot meters lang. Als mijn adem op raakt, zwem ik terug naar het wateroppervlak. Ik steek mijn hoofd boven water en het eerste wat ik zie is een prachtige vlinder. Als ik verder omhoog kijk, gaat het helderblauwe water over in een prachtige blauwe lucht met hier en daar een spierwit wolkje. Ik ben sprakeloos door de wonderen van de natuur.

Na dit snorkelavontuur zit de driedaagse zeiltoch bij de Witsunday Islands er bijna op. Hoog aan de wind zeilen we terug naar de haven van Airlie Beach. De enorme boot besturen werd mij door captain Mark ook nog eens toevertrouwd. Ik kan mijn geluk niet op! De dagen ervoor werden echter gevuld met regen en migraine. Snel vergeet ik die en pak de mooie momenten in als een cadeautje in mijn herinneringen...

P.s.
- Bijna 6 weken Australie verder en ik ben amper bruiner geworden. Aaaarghhh! (Als je me heel vrolijk wilt krijgen, zeg dan als ik terug ben even 'goh wat heb je toch een bruine snoet gekregen'

)
- De foto's volgen z.s.m.

Puur natuur & Oost west Sydney best

Er zijn nog geen twee wekenvoorbij sinds mijn vorige weblog-update. Toch zit ik nu al 40 minuten op een groen bankje in de Botanic Garden tussen plukjes vogeldons, palmbomen en lezende mensen, te bedenken hoe ik de afgelopen tijd kort onder woorden kan brengen. Conclusie: dit is praktisch onmogelijk.

Dankzij mijn enorm strakke planning voor Australie, doe en zie ik heel veel in een korte tijd. Ik heb amper tijd om de ervaringen te laten bezinken. Laat staan te beschrijven!

Puur natuur

Het is 5 uur 's ochtends. Nog voor mijn wekker de kans heeft om lawaai te gaan maken, zet ik 'm uit. Ik heb slecht geslapen en ben doodnerveus voor de tour. Drie dagen in de outback, de woestijn van Australie. Hoe ga ik dat vinden?

Vanuit Alice Springs begin ik de tour samen met nog 23 reizigers. Onze rastaharige tourguide Nunu ('noenoe') rijdt ons naar Kata Tjuta voor een flinke hike. Het is behoorlijk afzien in de brandende zon en vliegen die maar wat graag mijn neus en mond in willen vliegen. Maar wauw, wat is het er prachtig!

Toch ben ik blij wanneer we de dag afsluiten met de zonsondergang bij de beroemdeAyers Rock. (Oftewel: Uluru, heilig gebergte van de Aboriginals, de oorspronkelijke bewoners van Australie.)

Ik word wakker van een druppel op mijn gezicht. Het waait hevig. Als ik mijn ogen open zie ik dat de prachtige sterrenhemel is veranderd in een donkere flitsende massa.

Ik besef meteen dat ik in een swag en slaapzak op de grond lig. Nog geen 3 minuten later lig ik kledder nat en zonder slaapzak in een noodtent. Het is 2 uur 's nachts. Nog 3 uur 'slaap' te gaan...

Na zonsopgang en een introductie over de aboriginal cultuur begin ik aan de basewalk van 13 km om Uluru heen.

Het is zo heet, dat het lijkt alsof al het water dat ik drink regelrecht mijn huid uitstroomt. Misschien was de halve basewalk toch een beter idee...

Na weer een enorm korte nacht in mijn swag besluit ik de korte wandeling in de Kings Canyon te doen.Gelukkig was dit het laatste actieve gedeelte van de tour. Na een lange bustocht terug naar Alice Springssluit ik de tour af met eenBBQ in het hostel.

De dag na de tour neem ik een rustdag. Ik was mijn kleren (incl. portemonnee) en verdiep me in de Aboriginal kunst. En samen met Martin (Duits), die ik in Adelaide heb ontmoet, verken ik het stadje. Een rustig eind van heftige dagen in het echte Australie.

Opmerkelijk: Het heeft zoveel geregend, dat de hele desert groen is i.p.v. rood.

Oost west Sydney best

Na Alice Springs voelt Sydney aan als een heerlijke verkoeling. Tegelijk is het een warme deken. Ik ben namelijk weer in hetzelfde hostel en ontmoet verschillende 'oude' en nieuwe bekenden. Na een paar enorm gezellige dagen met strand, BBQ, stappen en rondwandelen is het helaas tijd om mijn verdere reis te plannen.

Ik voel een enorme steek in mijn buik. Hoeveel zin ik ook heb om de oostkust te gaan bewonderen, het is erg moeilijk om Sydney en de leuke mensen te verlaten.

De eerste stop zijn de Blue Mountains. Met Thilo en Chris (Duits) huur ik een auto en samen cruisen we naar dit prachtige berggebied vlakbij Sydney. Na 2 dagen vol wandelingen (lees: trappen van >600 treden) en uitzichten waar je stil van wordt, zit ik met spierpijn in het vliegtuig naar Brisbane. Na een dagjeBrisbane begint mijn trip naar Cairns. De eerste stop: Noosa! Wordt vervolgd...

Bedankt en veel liefs

Via deze blog wil ik jullie ook bedanken voor alle lieve berichtjes. Jullie steun en vertrouwen in mij betekent heel veel voor me! Deze foto is daarom speciaal voor jullie:

Ondergedompeld in 'the land down under'

De zon schijnt warm op mijn huid, de wind kietelt mijn rug en mijn tenen spelen vrolijk met het zand. Ik lig op het strand in Glenelg (Adelaide, Zuid-Australie) en in gedachten ga ik terug naar de eerste weken in 'the land down under'.

Sydney
Het moment dat ik land op Sydney airport krijg ik een steek in mijn buik. Het is een gevoel van angst voor het onbekende gepaard metde angst voor eenzaamheid. Moe van de vlucht stap ik het vliegtuig uit en besef dat ik weer moet wennen aan een nieuwe plek. Nieuwe mensen, nieuwe cultuur, nieuw klimaat, nieuwe routes en nieuwe bedden.
Al gauw ontmoet ik Monique in het hostel. (Ze is het zusje van Laura, een vriendin van ESN Leeuwarden.) Ze stelt me voor aan haar vrienden daar en voor ik het weet voelt het hostel aan als een thuis.
Samen met Monique, Sven (NL) en Javier (Argentijns) proef ik op mijn tweede dag van het echte Sydney. In de prachtige botanische tuin heb ik een geweldig uitzicht op het Operahouse en de brug.
De derde dag regel ik alle tours en hostels voor de komende weken. 's Middags loop ik samen met Sven in de zon door Chinatown naar Darling Harbour.
Op de laatste dag neem ik samen met Kat (Engels) de ferry naar Manley beach. In de zon lopen we langs de kust naar Shelley beach. De hitte vind ik niet elke dag even prettig, maar het voelt wel echt als vakantie door de prachtige standen, boulevards en palmbomen.

Melbourne
Hoewel ik me eenzaam voel in Melbourne en niet echt leuke mensen ontmoet in het grote hostel, is het wel een fantastisch mooie stad. De sfeer is relaxt en er is veel moois te zien. Een korte opsomming van 3 dagen:
- Gratis stadstour met een oude tram en een bus
- Federation square (bijzondere architectuur)
- Formule 1 circuit waar dat weekend een grote wedstrijd was
- Gezellige winkelstraten in 't CBD (Central Business District)
- Mooie boulevard langs de rivier de Yarr (vooral 's avonds)
- Prachtige tuinen

Great Ocean Road
'Morning! You're Lyset?' Het is kwart over 7 en Shelly, de tourguide, pikt me op voor de 3-daagse tour van Melbourne naar Adelaide. De dagen zijn lang en vermoeiend, maar zeker de moeite waard.

Dag 1
We cruisen op de Great Ocean Road met verschillende tussenstoppen naar de eindbestemming van de eerste dag. De Great Ocean Road is een prachtige weg langs de zuidkust.
Een aantal hoogtepunten:
- Lunch tussen wilde koala's
- Een gave wandeling door een regenwoud in het Great Otway National Park(in de regen!)
- Twelve Apostels (8 mooie rotsformaties)

Dag 2
Hoogtepunten:
- Twelve Apostels bij zonsopgang (en zonder regen!)
- Stops bij verschillende andere rotsformaties en caves
- Natuurpark Grampians (prachtig bergachtig park)
- BBQ bij hostel in de Grampians

Dag 3
- Hike in Grampians (vreselijk eng, wel mooi!)
- McKenzie Waterfalls in de Grampians
Op de weg naar Adelaide (nog eens ca. 550 km):
- Pink Lake (roze door vele bacterien. erg zout en stinkt)
- White Kangaroo Park

Adelaide
Ik voel mee heerlijk! Adelaide is net een groot dorp. Meteen als ik mijn hostel in kom, onmoet ik al leuke mensen. Al gauw word ik meegevraagd om een wijntour te doen in de beroemde Barossa Valley. Het is een prachtige omgeving met heerlijke wijnen. Na een gezellige dag en een leuke (eerste!) avond uit, neem ik de laatste dag in Adelaide als rustdag.
Ikbereid me voor op een uitdagende trip naar de outback, de woestijn van Ozzyland...

P.s. Nog wat opmerkelijke en leuke facts:
- Fietsers zijn toegestaan op de vluchtstroken van de snelweg
- Zowel in Sydney als in Melbourne heb ik de weg gewezen aan inwoners van die steden. Mijn richtingsgevoel blijkt toch zo slecht nog niet Stef, Alwin en pap ;-)
- Kangaroovlees is goedkoper dan een normaal stukje koe en echt wel lekker! Sorry Skippy...

Hong Kong baby!

'Welkom op de 1e bestemming van je leven...' Ik lees het smsje en krijg een glimlach op m'n gezicht. Het klopt - ik zit in de bus naar m'n hostel - m'n avontuur is echt begonnen!
Ik kijk naar buiten en zie wolkenkrabbers, drukte, reclame, maar ook bergen, zee en schoonheid. Zoveel indrukken en emoties gieren door mijn lichaam. Ik kan wel spreken van een culture shock.
De jet leg doet me ook geen goed en langzaam wordt de brok in mijn keel groter. 'Waar ben ik aan begonnen?' Voordat ‘t me echt teveel wordt, heb ik al eetafspraken met Kat (Engels) en Ivana (Zwitsers).
Zo lief als ze zijn, het is toch tijd om het briefje van Jolande te lezen. 'Droog je tranen en stamp eens goed op de grond.' Ik zucht en besef dat het erbij hoort en probeer te slapen.

17-3-10
'Bah!,' ik neem een slok van mijn koude Starbuck Latte Green tea. 'Het smaakt naar zeewier!' Ivana en Anja (Duits) lachen me uit. En dan te bedenken dat zij het me nog aanraadden ook, haha. De thee is niet bevorderlijk voor mijn, nog steeds aanwezige, brok in m'n keel. Tijd voor het Great Ocean Park. Dit enorme openlucht pretpark met tientallen roltrappen is een super idee. Ik schiet in de lach als niet 1, niet 2, maar meerdere groepen Aziaten met me op de foto willen. Ik besef al gauw dat de combi van blauw-grijze ogen en een (nog) bleke huid, een grotere attractie is dan de dolfijnenshow en de achtbaan bij elkaar.

18-3-10
Copy uit mijn dagboek:
* Stanley Beach: geweldige busrit naar een heerlijk rustig eiland
* Via ferry (wauw!) naar Kowloon voor lightshow @ Avenue of Stars. AMAZING skyline, wauw!
* Met tram door de enorm drukke straten naar huis (0,25 euro)

19-3-10
Ik voel een zonnestraal op m'n gezicht. Ondanks de altijd aanwezige mist (?) in Hong Kong, is de lucht blauw.
Met Anja en Sonja (Duits) stap ik in de tram om vervolgens per ferry naar het eiland Lantau te gaan. Na honderden treden en de nodige zweetdruppels sta ik onderaan een van de grootste zittende Buddha's van de wereld. Het uitzicht is prachtig en ik kom tot rust.
Inmiddels zijn mijn kont- en beenspieren aardig getraind. Ik besluit de gezonde middag af te sluiten met een maaltijdsalade in Soho en een ijskoffie op The Victoria Peak.
De zon gaat langzaam onder en vanaf The Peak zie ik deze grote metropool veranderen in een prachtige sexy stad vol licht en logo's. Ik besef: 'Ik ervaar, ik voel, ik waardeer, ik leer en ik leef!'

21-3-10
Ik typ, ik zweet en ik slaap half. Welcome to Sydney!
Na weer een lange vlucht (9 uur) zit ik veilig aangekomen te internetten in een supermarkt tussen de honing en de chilisaus. Wordt vervolgd....

P.S. Nog wat cijfers en facts over HK:
Het weer: 8 (Warm, maar niet TE. Wel vochtig.)
Het hostel: 7.5 (Op 15e etage van een flatgebouw met normale appartementen.)
Bijzonder: HK is een stad van tegenpolen: chinezen bij kraampjes vs. westerse carrieretijgers en flats, licht, reclame, drukte vs. prachtige tuine en bergweggetjes
Aanrader: Barley with lemonade (=rijstlimonade)