Om mijzelf te verwennen en een beetje tot rust te komen van de enorm volgeplande afgelopen paar weken, heb ik een eenpersoons kamer gehuurd. Morgen nog een dag snorkelen en dan op naar Nieuw Zeeland. Maar voor nu eerst mijn hoogte- (en diepte-)punten van de afgelopen tijd...

Hap, slik, weg

Als een hostel zou kunnen praten, zou mijn hostel in Noosa continu 'laid back' zeggen. Doodvermoeid van het continue reizen plof ik daarom neer in een hangmat en geef toe aan de relaxte sfeer. De volgende dag zal immers meer adrenaline met zich meebrengen...
Tergend langzaam en zeer onberekenbaar komt een enorm gevaarte de arena binnen zwemmen. Twee in kaki geklede verzorgers lokken de enorme krokodil met gestamp in het water. Nog voor ik het door heb, versnelt de krokodil zich en springt op het gras. Hongerig gritst het enorme beest de kip uit de hand van de verzorger. Wat een tanden, wat een bek! Hoewel ik me de show nog iets spectaculairder had voorgesteld, is het toch wel gaaf om te zien. Dit tafereel is de hoofdattractie van de Australian Zoo (Steve Irwin Zoo). Samen met nog 3 meiden van het hostel in Noosa slenter ik de rest van de dag tussen koala's, kangaroo's en reptielen. Owja, en tussen enorme regenbuien. De sunshinecoast doet haar naam niet echt eer aan...

Een privezwembad tussen de dingo's

Na meerdere uren vol met veiligheidsinstructies, stap ik enigzins gespannen de 4W4 auto in. De selfdrive tour op Fraser Island kan beginnen! Mijn groep bestaat uit 6 auto's a 8 personen. Fraser Island is het grootste zandeiland ter wereld. Net Ameland, maar dan groter en met een mooiere, en gevaarlijkere, zee. (lees: haaien, stingers, kwallen en een enorme stroming)
Na een dag gehobbel door binnenlandse weggetjes en gecruise op de langgerekte stranden, is het mijn beurt. Vol adrenaline stap ik aan de rechter kant achter het stuur, zet 'm in z'n 1 en geef voorzichtig gas. Met de zee aan m'n linker kant en de duinen rechts rijd ik mijn groepsgenoten naar de eerste campingplats. Ik zet de auto in 4Wdrive en met gemakt trekt het ons door het fijne zand de duinen in. Wat een kick!
De tweede dag staat in Lake McKenzie op het programma. Het paradijselijke meer was ondanks de regen echt een plaatje. 's Avonds regent het uiteraard weer (zucht!) en de helft van de groep slaapt in de auto. In mijn eentje lig ik op het enige droge stukje in de tent. Links van me heb ik een privezwembad en rechts lig ik met m'n hoofd bij de tentopening. Als ik wakker schrik van iemand die mijn tent in probeert te komen, hoor ik gesnuffel. Meteen ben ik klaarwakker en besef dat dit geen groepsgenoot was, maar een dingo. (Dingo's zijn wilde honden.)

Opmerkelijk:
- Alleen naar de WC (lees: een bush bush) is niet vertrouwd. Minstens 1 groepsgenoot moet met een zaklamp de dingo's op afstand houden.
- We rijden in de auto, ik kijk omhoog en schrik me rot. Er komt een vliegtuigje wel heel laag op ons afvliegen. Al snel wordt duidelijk dat hij de landing heeft ingezet. Mijn groepsgenoot brengt enigzins twijfelachtig de auto tot stilstand. Het vliegtuigje vliegt heel laag over ons heen en landt net achter ons. Niet iets voor jou pap?

1170

Vrijwel meteen na het Fraser Island avontuur reis ik door naar Agnes Waters, of te wel Town of 1770. Zo uniek als het klinkt, zo is het ook. Ik huur een mountainbike en fiets richting zee. Hoe kapot ik ook ben van de afgelopen dagen, het fietsen is heerlijk! In de zon berg op en berg af langs de kustlijn en een ijsje aan het water. Wat een simpel maar intens geluk.

Wonderen van de natuur

Een diepe hap lucht en daar ga ik... Ik flapper met mijn benen en voel de druk op mijn oren groter worden. Het lijkt alsof ik in een compleet andere wereld terecht ben gekomen. Mijn oog valt op een adembenemend mooi stuk appelgroen koraal. Als ik ernaar toe zwem, merk ik dat de zon achter de wolken tevoorschijn is gekomen. Met stralen wordt het rif verlicht. Honderden vissen in de mooiste kleuren schieten om me heen. Van nagelgrootte, tot meters lang. Als mijn adem op raakt, zwem ik terug naar het wateroppervlak. Ik steek mijn hoofd boven water en het eerste wat ik zie is een prachtige vlinder. Als ik verder omhoog kijk, gaat het helderblauwe water over in een prachtige blauwe lucht met hier en daar een spierwit wolkje. Ik ben sprakeloos door de wonderen van de natuur.

Na dit snorkelavontuur zit de driedaagse zeiltoch bij de Witsunday Islands er bijna op. Hoog aan de wind zeilen we terug naar de haven van Airlie Beach. De enorme boot besturen werd mij door captain Mark ook nog eens toevertrouwd. Ik kan mijn geluk niet op! De dagen ervoor werden echter gevuld met regen en migraine. Snel vergeet ik die en pak de mooie momenten in als een cadeautje in mijn herinneringen...

P.s.
- Bijna 6 weken Australie verder en ik ben amper bruiner geworden. Aaaarghhh! (Als je me heel vrolijk wilt krijgen, zeg dan als ik terug ben even 'goh wat heb je toch een bruine snoet gekregen'