Twee weken geleden zette ik mijn voeten op de Nederlandse bodem. Een geweldig onthaal met vrienden, familie, prachtig spandoek en vrolijk springende vader en al. Het voelt echter al tijden geleden. De mentaliteit van de altijd enorm drukke Nederlanders ben ik in de afgelopen maanden niet kwijtgeraakt. Van huizenjacht tot wiskunde zomercursus; mijn computerbureaublad staat alweer vol met gele plaknotities.

Het heeft daarom ook even geduurd, maar hierbij (voorlopig) de laatste update van mijn reisblog. Voordat ik jullie mijn VS-avonturen deel, maak ik even gelegenheid van dit moment om jullie te bedanken. Jullie, in dit geval een verzamelwoord voor: webloglezers, familie, vrienden, kennissen, onbekenden, reisgenoten. Meerdere momenten hebben jullie mij een glimlach bezorgd door de leuke comments, mailtjes, skypedates, smsjes en MSN-gesprekken. Jullie vertrouwen en enthousiasme gaf me kracht en zijn een grote aanvulling op mijn reis. Heel erg bedankt daarvoor!

Tussen de sterren

“Ik ben in LA! Het is wel weer wennen hoor.” Zo begint mijn dagboek op 12 juni. En dat is het zeker! Van een koud Nieuw Zeeland met geweldig vriendelijke en warme mensen, naar het warme Los Angeles met – naar mijn idee – koele Amerikanen. Van extreem chagrijnige caissières tot overdreven vriendelijke kledingwinkelverkopers. Ik weet niet goed wat ik ervan moet denken. Na een middag Hollywood (lees: Walk of Fame, Hollywood Museum, Hollywood Sign) met Yvonne (Schots, ontmoet in NZ) was ik blij terug te zijn in het hostel.

Het wordt zo vaak gezegd: “Het is maar een film!”. Toch verbaas ik mij over de grootte van de filmdecors van Universal Studios*. Een paar voorgevels van een huis en je hebt een complete straat uit een film. Van ‘Mysteria Lane’ (Desperate Housewifes) tot de auto uit de film ‘Back to the future’, ik heb het allemaal even bewonderd!

Maar waar ik mij nog het meest over verbaas, is de geniale airconditioning die door het hele openlucht (!) pretpark is geplaatst. Overal waar je kijkt staan wel ventilatoren die kleine druppeltjes ijskoud water in de lucht verspreiden. Heerlijk!

O.a. een dagje Santa Monica Beach en een aardbeving verder (waar ik gelukkig niets van heb meegekregen), is het alweer tijd om de stad van jonge acteurs met grote dromen om te ruilen voor het bruisende Manhattan.

*(Bekende studio waar al jaren films en series worden opgenomen. Toegankelijk voor bezoekers in combinatie met pretpark attracties.)

The Big Apple

Hoezo rijden er om 11 uur ’s avonds geen shuttlebussen meer van JFK naar Manhatten? Hoezo, meneer de taxichauffeur, wilt u mijn hosteladres weten om de prijs te berekenen, terwijl u beweert een standaardtarief te hebben? Hoezo, andere meneer de taxichauffeur, is uw taxi 20 dollar goedkoper dan uw collega, maar nog steeds dubbel zo duur als de befaamde ‘yellow cap’? Hmmm… Ik ben in New York: opletten geblazen!

Een nieuwe morgen, een nieuwe dag. Ik stap mijn hostel in 87th Street uit en wandel in één keer naar het metrostation op 86th Street. En als ik dacht de straatmarkering in New York al gemakkelijk was… die metro is helemaal geweldig! Een kind kan de was doen! De dagen in New York cross ik dus ook van hot naar her, met als eerste stop: Times Square. Dit bekende “plein” op Broadway is beroemd om de reusachtige reclamebillboards in combinatie met de massa’s toeristen. Ik struin wat rond en neem goed de tijd om alles op me in te laten werken. Na een bezoekje aan M&M World besluit ik in de rij te gaan staan bij de ‘TKTS Booth’. Dit architectionisch verkooppunt (zie foto’s) gooit elke dag de laatste tickets van Broadway shows in de verkoop. Het kostte mij 1,5 uur wachten, maar kreeg dan ook 50% korting op een musical van die avond. Tijdens het wachten raakte ik al gauw aan de praat met een mevrouw uit San Jose (Californië) en voor ik het wist, was ik een erg leuk gesprek en een kaartje voor de musical ‘Mary Poppins’ verder.

De dagen erna hang ik ook weer echt de tourist uit. Na een bezoekje aan het Empire State Building en een boottocht naar het Vrijheidsbeeld, ben ik die enorme wachtrijen met touristen helemaal zat. Op het beroemde Guggenheimmuseum na besluit ik de touristische attracties te laten zijn voor wat ze zijn. Ik laat me opnemen in de flow van New Yorkers. Ik ontspan in Central Park, shop op 5th Avenue en 34th Street, probeer te fietsen op het “fietspad” richting de Brooklyn Bridge, eet hotdogs en Skittles en dineer in ‘Serendipity 3’. Dit laatste is toch wel heel speciaal voor mij. Het is niet alleen een uniek restaurantje, maar de betekenis van de naam maakt het zo bijzonder. Lees maar:

‘ser•en•dip•i•ty (n) the art of making happy discoveries, or finding the unexpectedly pleasant by change or sagacity’

Bron: Serendipity 3. http://www.serendipity3.com/main.htm Geraadpleegd op 8 juli 2010.

In andere woorden: serendipiteit is een mooi woord voor iets onverwachts, maar waardevols tegenkomen, terwijl je op zoek bent naar iets anders. Een begrip waar ik al jaren geboeid door ben. (In de romantische comedie ‘Serindipity’ wordt het restaurant ‘Serendipity 3’ gebruikt als filmlocatie.)

Zweten geblazen

Vol enthousiasme kan ik zo A4tjes vol typen over mijn ervaringen in the Big Apple. Hoewel ik er niet perse hoef te wonen, voelde ik mij wel erg op mijn gemak in deze enorme metropool. Dat kan ik niet echt zeggen van Washington D.C.. Hoewel het aanvoelt als een gemoedelijke stad, heeft het niet veel meer te bieden dan monumenten, overheidsgebouwen, musea met strenge veiligheidscontroles en Amerikaanse touristen. Begrijp me niet verkeerd. Het is best grappig om even het Witte Huis en het Capitool te zien. Maar met 37 graden en een brandende zon, is mijn interesse in de Amerikaanse cultuur ver te zoeken. Desalniettemin was het best een leuke laatste stop.

Terugblik

Zo check je op Schiphol je bagage in en zo kom je na 3,5 maand de aankomsthal weer uitgelopen. De maanden zijn voorbij gevlogen en zo ook alle avonturen. De vragen hoe ik terug kijk op deze geweldige reis en wat ik van de verschillende landen vind, worden mij regelmatig gesteld. Daarom een laatste kernachtige terugblik:

Hong Kong: Een grote, drukke, veilige stad vol tegenstellingen. Gaaaaaaaf!

Australië: Het land van het snorkelen, strand, een groene woestijn en duizenden skippy’s. Laid back!

Nieuw Zeeland: Het sportieve land dat je betovert door haar veelzijdige en adembenemend mooie natuur in combinatie met de geweldige gastvrijheid. Sweet as!

Verenigde Staten: Een commercieel land waar heel veel te beleven valt, maar met een cultuur die mijn hart nog niet heeft gestolen.

Tijdens een wereldreis ontkom je er niet aan om veel levenslessen op te doen. Een van de mooiste dingen die ik echt heb ervaren, wil ik ter afsluiting graag met jullie delen:

Waar je ook bent. Wie er ook voor je staat. De kracht van een glimlach is zo sterk; het opent alle deuren.